ประวัติ เมืองจันทบุรี

           เริ่มมีการตั้งเมืองครั้งแรกที่บริเวณเขาสระบาป ราวพุทธศตวรรษที่ 18 "ชาวชอง" หรือ
ชนเผ่าในตระกูลมอญ - เขมร ซึ่งเป็นชนพื้นเมืองกลุ่มแรกที่เข้ามาตั้งรกรากอยู่ในป่าฝั่งตะวัน
ออก บริเวณจังหวัดจันทบุรี ตราด ระยอง อาศัยเป็นพรานป่าเก็บสมุนไพรขาย ปัจจุบันชาวชอง
ส่วนใหญ่จะอยู่ที่บ้านคลองพลู กิ่ง อ. เขาคิชฌกูฏ
        ปี พ.ศ. 2200ได้ย้ายมาสร้างเมืองใหม่ที่บ้านลุ่ม ซึ่งอยู่ทางฝั่งตะวันตกของแม่น้ำจันทบุรี
ปี พ.ศ. 2310 หลังจากที่ไทยเสียกรุงศรีอยุธยาให้พม่า สมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช ในขณะ
นั้นดำรงตำแหน่งพระยาวชิรปราการ ได้พาไพร่พลประมาณ 500 คนที่ฝ่าวงล้อมพม่ามายึด
เมืองจันทบุรีไว้ ประมาณ 5 เดือน เพื่อสะสมเสบียงอาหารและรี้พล ได้ประมาณ 5,000 คน
ยกกลับไปกู้กรุงศรีอยุธยา เหตุการณ์ดังกล่าวนับว่าเป็นความภาคภูมิใจของชาวจังหวัดจันทบุรี
เป็นอันมาก
      ต่อมาในสมัยสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่ ได้ย้ายเมืองไปตั้งที่ค่ายเนินวงซึ่งเป็นที่สูง เพื่อ
เป็นที่มั่นในการป้องกันการรุกรานของญวน จนกระทั่งในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้า
เจ้าอยู่หัวเมืองจันท์ได้ย้ายมาตั้งที่บ้านลุ่มตามเดิม
      ในปี พ.ศ. 2436 เกิดกรณีพิพาทระหว่างไทยกับฝรั่งเศส โดยฝรั่งเศสได้เข้ามายึดเมือง
นานถึง  11 ปี จนไทยต้องยอมยกดินแดนฝั่งซ้ายแม่น้ำโขงให้กับฝรั่งเศส เพื่อแลกเมืองจันทบุรี
คืนมา
     จนกระทั่งในปี พ.ศ. 2476 ไดมีการจัดระเบียบการบริหารราชการแผ่นดินใหม่ เมืองจันทบุรี
จึงกลายเป็นจังหวัดจนถึงปัจจุบันนี้
      จันทบุรีเป็นชายทะเลภาคตะวันออกที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ไทยในแต่ละยุคสมัย
ทั้งแต่สมัยกรุงธนบุรีมาถึงกรุงรัตนโกสินทร์ ดังปรากฏหลักฐานทางประวัติศาสตร์ให้เห็นจวบจน
ทุกวันนี้